ن والقلم و ما یسطرون

اگر تو نبینی ام ... من هم نمی بینم ام

ن والقلم و ما یسطرون

اگر تو نبینی ام ... من هم نمی بینم ام

ن والقلم و ما یسطرون

اینجا فقط به این علت حذف نشد که هنوز معتقدم حداقل برای خودم یه سری از مطالب و گفتگوهای اینجا به درد بخور هست...


"اینجا دیگه برای من صرفا ارزشی آرشیوی داره..."


اینجا مباحثاتی شکل گرفت که گاهی از دل همین مباحثات حرف حقی تجلی کرد... پس ماندن اینجا رو به حذف اینجا ترجیح میدم...

"" اما بدانید این نوشته ها حاصل تفکرات و برداشت های شخص بنده بوده... حتی اونجایی که آیه و روایت آوردم طبیعتا برداشت من از اون آیات و روایات هم دخیل بوده... پس محققانه و متفکرانه با مطالب مواجه شوید که من هم یکی مثل شما هستم و البته تمام تلاشم رو کردم برداشتم خلاف واقع نباشه اما چه تضمینی وجود دارد برای منی که نه از اولیا الله هستم و نه صاحب عصمت... اما شما جوان و انسانی اهل تحقیق باشید... نه به اشتباه یک سخن همه را خط بزنید و نه به صحت یک سخن همه را تایید کنید... محقق باشید""

"ضمن اینکه عالم طبیعت دارالاصلاح هست نه دارالافساد..."

همون طور که اگر در نمازمون عدم توجهی یا خطوری پیش اومد اگر اون نماز رو قطع کنیم در واقع اون نماز رو فاسد کردیم... و ما مفسد هستیم این وب هم همینه... بی ظرفیتی و غفلت من گاهی موجب بی توجهی و اختلال در روند فعالیت من میشد این دلیل نمیشه که اینجا رو حذف کنم...

"باید اصلاحش کنم..."

اگر شرایطی که من دنبالش بودم در همین جا محقق میشد یقینا اون "اصلاح"رو در همین وب انجام میدادم... حتی با مسئولین بیان هم در میون گذاشتم اما گفتن همینه که هست...
لذا مجبور شدم تغییر آدرس بدم...
اونجا هستم... و ملتمس دعای همه بزرگواران
یا علی

97/03/28

طبقه بندی موضوعی
آخرین مطالب
آخرین نظرات

از ماست که بر ماست

چهارشنبه, ۲۱ تیر ۱۳۹۶، ۰۹:۴۵ ق.ظ
چند نیروی خانم و چند نیروی آقا در محل کار تحت مدیریت من هستن...
از ابتدا سیاستم این بود که فشار کاری رو بیش تر روی دوش آقایون میذاشتم و ساعات اضافه کاری رو غالبا آقایون میموندن...
اتاق خانمها رو جدا کرده بودم که هم راحت باشن و حریمشون حفظ باشه هم از اتاق من جدا باشن که استرس های کاری که من باهاش مواجه هستم به اونها سرایت نکنه...
فقط گاهی هفته ای یکی دو روز اضافه تر نگه شان میداشتم...
استرس کار ما به خاطر بیشتر بودن حجم کار از ظرفیت نیروها بسیار بالاست... لذا هدف من این بود که خانمها با این استرس مواجه نشن... حتی سرویس رفت و برگشتشون رو هم از مینی بوس شرکت که همه سرنشین هاش مرد بودن جدا کردم و براشون آژانس گرفتم...
چون اکثر اونها متاهل بودن و باید یک خانواده را بعد از محیط کار به لحاظ عاطفی مدیریت کنن... من که مرد هستم و شخصیتم هم طوری هست که در مقابل فشارها به زودی تعادلم بهم نمیخوره ، گاهی در مقابل فشار کار و تضادهایی که از سوی مدیریت های بالا سرمون وجود داره مستاصل میشم و تا جایی که گاهی میگم برم توی یه مجموعه کوچک تر کار کنم که آرامش بیشتری داشته باشم...
فرض کنید سیاستم به گونه ای باشه که بگم فشارها باید به مجموعه زیر دست من هم وارد بشه... خب این خانمها با مواجه شدن با این فشارها آیا دیگه میتونن در منزل نقش همسر رو هم ایفا کنن؟

اما واقع اینه که این خانمها وقتی توی یه اتاق قرار گرفتن به مرور بین خودشون اختلاف افتاد... عذر میخوام این الفاظ رو استفاده میکنم اما واقعا موضوعات اختلافیشون مسائل خاله زنکی و واقعا بچه گانه بود (مثلا چرا خانم 1 خانم 2 رو بیش از من تحویل میگیره... در حالی که ما از قبل همدیگه رو میشناسیم...) اوایل ورود پیدا نمی کردم اما دیدم اختلافاتشون داره در روند کار آسیب وارد میکنه... حتی یکی دوبار به خاطر اخلال سیستم کار جریمه شدن اما فایده نداشت... به مرور روند سخت گیری من به اینها اضافه شد تا کار از بازدهی خودش خارج نشه... مثلا رایانه هاشون رو متصل کردم به رایانه خودم تا بدونن هر لحظه میتونم کار کردنشون رو ببینم... اختلافات شخصی شون موجب میشد تمرکز من از اصل کار پراکنده بشه... تا جایی که میخواستم یکی از نیرو ها رو اخراج کنم تا مجموعه به تمرکز برسه... اما میدیدم اگه بخوام عادلانه رفتار کنم باید از 4 نیروی خانم ، سه تا شون رو اخراج کنم... به خاطر رحم به وضع بد معیشتی شون این کار رو نکردم ... الان به خاطر اینکه خودشون خیلی همدیگه رو تحت رصد دارن و میخوان عدالت محض بینشون رعایت بشه (مثلا یکی که در یه بخش کار سریعتر هست میگه من بیش از اونها کار میکنم چرا باید با اونها برابر باشم؟ در حالی که در بخش های دیگه ضعف داره) چون خودشون به شدت به هم سخت میگیرن... من مجبورم طبق طلب خودشون بهشون سخت بگیرم... 
الان این خانمهایی که تا چند ماه پیش اصلا اضافه کار نمی ایستادن حالا اکثر روزهای هفته اضافه کار میکنن... بسیاری از فشارها و استرس های کار بهشون وارد میشه... اتاقشون دیگه جدا نیست تا راحت باشن... حقوقشون سر سال اضافه نشد... چون عمیقا مجموعه رو درگیر اختلافات شخصی خودشون کردن و بازدهی رو پایین آوردن... صحبت کردن در اتاق کار به غیر از مسائل کار ممنوع شد و...

الان همه شون از فشار و استرس های این چند ماه خسته هستن و هیچکدوم احساس امنیت نمیکنن و به سمت افسردگی شغلی میرن اما حاضر نیستن از اختلافات شخصی دست بردارن تا به روند قبل برگردن...


نتیجه نوشت:

گاهی این ما هستیم که عرصه رو برخودمون تنگ میکنیم... توپ رو در زمین خدا نندازیم... وقتی ما به هم رحم نداشته باشیم خدا هم بر اساس عدلش با ما رفتار خواهد کرد...
کمی بیاندیشیم...
مهندسِ کنترل کیفیت میگفت: تکنولوژی داره به سمت حذف نیروی انسانی از فرآیند تولید میره... چون نیروی انسانی یکی از پر هزینه ترین فرآیند تولیده... برای تولید کننده نمی صرفه... اگر دستگاهی به جای 4 متصدی ، یک متصدی بخواد یقینا برای کارفرما اون دستگاهی که یه متصدی بخواد به صرفه تر هست...

کاری با بحث های اقتصادی و تخصصیِ تولید ندارم اما به فکر فرو رفتم که:

 اگر تولید کننده به جای نان رساندن به زیر دستان به فکر منفعت خودش باشه...

 آیا خدا باز به کسب و تولیدش برکت خواهد داد؟

اگر اغنیای جامعه درد فقرا رو نداشته باشن و فقرا هم بین خودشون رحمی به هم نداشته باشن رفتار خدا با اون جامعه چگونه خواهد بود؟
جز تنگ کردن عرصه بر تمام اجتماع ؟
  • ۹۶/۰۴/۲۱
  • ۲۰۶ نمایش
  • ن. .ا

نظرات (۹)

  • دچـــــ ـــــار
  • مطالعه شد :) ممنون
    پاسخ:
    خیلی ممنون که مطلب نسبتا طولانی ما رو مطالعه کردید...
  • دچـــــ ـــــار
  • میدونی که کم پیش میاد طولانیا رو بخونم :))
    پاسخ:
    بله حدس میزدم قائدتا نباید حوصله طولانی خواندن داشته باشید

    برای همین تشکر کردم
  • دچـــــ ـــــار
  • بله قاعدتا :)
    پاسخ:
    :)
    باور کن دچار من هیچوقت املام ضعیف نبود...
    نمیدونم توی سالهای اخیر چه ام شده...

    چند روز پیش به جای شست پا نوشتم شصت پا
    وقتی یکی از مخاطبا تذکر داد... اونقدر خندیدم به نوشتار خودم :)

    نمیدونم چه ام شده...
  • دچـــــ ـــــار
  • خاصیت سایبرمن شدن اینه... :)
    پاسخ:
    سایبرمنی که ذیل مطلبش به جای بحث رو متن مطلب رو طولانی بودن و غلط املای اش بحث میشه باید بساطش رو جمع کنه...
    این یعنی توفیق چندانی در نویسندگی و تولید محتوا نداره


  • دچـــــ ـــــار
  • نه بابا اتفاقا مخاطب داره این مطالب . بذار لینکشو بذارم توی این بحث :
    http://pinkestmind.blog.ir/1396/04/21/
    پاسخ:
    مطلبشون رو خوندم...
    خیلی ارتباطی بین مطالب ما نبود...

    موضوع بحث من، زنان شاغل نبود و موضوع بحث ایشون هم اصلا بحث حقوق زن و مرد یا تساوی و عدالت و این حرفها نبود... برداشتم این بود که بیشتر از یه سری مسائل پیرامونشون عصبانی بودن... همین...
    البته روحیه ی حقیقت جویی دارن... این خیلی خوبه... آدمایی که این روحیه رو ندارن خسته کننده هستن... هم برای خودشون هم برای دیگران

    ممنون برادر که ما رو تحمل میکنید
  • دچـــــ ـــــار
  • ما به رفاقت شما افتخار میکنیم حاجی :)
    پاسخ:
    نفرمایید...

    از بزرگواریتونه
    یکی از سخت ترین عرصه های مدیریت مدیریت مجموعه ای از خانم ها هست که دو راه پیش روی شما میذاره یکی اینکه اگه مجموعه مذهبی(مذهبی صوری منظور نیست) حرمتی که بین ارتباط مرد و زن قائل هستن اگر مدیر مرد باشه با یه یه سری هشیاری ها مسئله حل میشه  اما در بهترین حالت باید یکی مثل خانم جعفری (مدیر فروشگاه یاعلی) مسئول باشه تا فرقی نداشته باشه اعضات چه رویکرد ارتباطی دارن
    خانم جعفری احتمالا به اندازه تمام اعضای زیر مجموعه اش اجر شهید ببره :)

    :سایبرمنی که ذیل مطلبش به جای بحث رو متن مطلب رو طولانی بودن و غلط املای اش بحث میشه باید بساطش رو جمع کنه...این یعنی توفیق چندانی در نویسندگی و تولید محتوا نداره

    یعنی می خوای بساطت رو جمع کنی!

    پاسخ:
    همیشه از خدا میخوام بر اساس میل شخصی رفتار نکنم... عقلم میگه جمع کردن بساط، تصمیم درستی نیست...
    هستم با توکل بر خدا...
    اینکه یک نفر اینجا رو بخونه یا هزار نفر برام فرقی نمیکنه... (و ان شا الله همیشه همین طور باشه...) مهم اینه که وظیفه و تکلیف رو در چی تشخیص بدیم...
  • مــ. مشرقی
  • میخواستم جمله ی عنوان رو بنویسم دیدم خودتون عنوانش کردید.
    چی بگیم که یه دست صدا نداره و هرچی میشه تقصیر خودمونه.
  • آب‌گینه موسوی
  • گویا پیامِ من نرسید.
    پاسخ:
    فقط همین پیام از شما به من رسیده