ن والقلم و ما یسطرون

اگر تو نبینی ام ... من هم نمی بینم ام

ن والقلم و ما یسطرون

اگر تو نبینی ام ... من هم نمی بینم ام

ن والقلم و ما یسطرون

اینجا فقط به این علت حذف نشد که هنوز معتقدم حداقل برای خودم یه سری از مطالب و گفتگوهای اینجا به درد بخور هست...


"اینجا دیگه برای من صرفا ارزشی آرشیوی داره..."


اینجا مباحثاتی شکل گرفت که گاهی از دل همین مباحثات حرف حقی تجلی کرد... پس ماندن اینجا رو به حذف اینجا ترجیح میدم...

"" اما بدانید این نوشته ها حاصل تفکرات و برداشت های شخص بنده بوده... حتی اونجایی که آیه و روایت آوردم طبیعتا برداشت من از اون آیات و روایات هم دخیل بوده... پس محققانه و متفکرانه با مطالب مواجه شوید که من هم یکی مثل شما هستم و البته تمام تلاشم رو کردم برداشتم خلاف واقع نباشه اما چه تضمینی وجود دارد برای منی که نه از اولیا الله هستم و نه صاحب عصمت... اما شما جوان و انسانی اهل تحقیق باشید... نه به اشتباه یک سخن همه را خط بزنید و نه به صحت یک سخن همه را تایید کنید... محقق باشید""

"ضمن اینکه عالم طبیعت دارالاصلاح هست نه دارالافساد..."

همون طور که اگر در نمازمون عدم توجهی یا خطوری پیش اومد اگر اون نماز رو قطع کنیم در واقع اون نماز رو فاسد کردیم... و ما مفسد هستیم این وب هم همینه... بی ظرفیتی و غفلت من گاهی موجب بی توجهی و اختلال در روند فعالیت من میشد این دلیل نمیشه که اینجا رو حذف کنم...

"باید اصلاحش کنم..."

اگر شرایطی که من دنبالش بودم در همین جا محقق میشد یقینا اون "اصلاح"رو در همین وب انجام میدادم... حتی با مسئولین بیان هم در میون گذاشتم اما گفتن همینه که هست...
لذا مجبور شدم تغییر آدرس بدم...
اونجا هستم... و ملتمس دعای همه بزرگواران
یا علی

97/03/28

طبقه بندی موضوعی
آخرین مطالب
آخرین نظرات

مبارزه در نوشتن...

پنجشنبه, ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۶، ۱۱:۴۰ ق.ظ

روزگاری رو گذروندم که نوشتن در اینجا برایم خوشایند بود... دوست داشتم

با خودم مبارزه میکردم که دلیل نوشتنم این نباشه : چون نوشتن و خوانده شدن لذت بخشه، پس مینویسم

سعی میکردم چیزهایی رو بنویسم که باید نوشته شوند... اما اون باید ها رو با دل می نوشتم... یعنی دلم با دلایلم همراه بود... دلایل امام دل بودن...

البته همیشه در این مبارزه موفق نبودم... 


چند صباحی هست که دلم به نوشتن در اینجا نیست... اما هنوز دلم مامومِ دلایل عقلم هست... عقل می گوید چیزهایی هست که باید نوشته شوند...

لذا الان هم برای نوشتن با خودم مبارزه میکنم...


میبینید؟

همیشه مبارزه هست...

گویا نفس با مبارزه شکل میگیرد...



بعدا نوشت:

اما خوبه همه هوشیار باشیم... اغلب ماها اسیر اقتضائات سن و محیط هستیم... دوران کودکی شاد هستیم دوران نوجوانی بازیگوش و رفیق باز و استقلال طلب... توی جوونی عدالت خواه هستیم توی میانسالی مصلحت سنج هستیم و در پیری شاید عاقبت سنج... شاید ... آه از پیری... کاش در پیری حداقل " آه " رو در بساط داشته باشیم...


انسان آزاده انسان عاقلی هست که اقتضائات سنین مختلف بر او سیطره نداره... بلکه او بر اقتضائات سیطره داره...

گاهی وقتی دوران گذار رو در سنین مختلفم مطالعه میکنم از خودم میترسم و دست به دامان خدا میشوم...

خدایا نکنه اگر جوشی برای عدالت خواهی زدم صرفا به خاطر اقتضاء سن ام بوده و بعد از این سن دیگر عدالت خواه نباشم...

گذار از یک رده سنی به یک رده سنی دیگه مواضع انسان رو برای خودش شفاف میکنه... مشخص میشه برای دنیا بوده یا عقبا...

  • ۹۶/۰۲/۱۴
  • ۱۱۹ نمایش
  • ن. .ا

نظرات (۱)

بسیار شده افرادی رو دیدم اخلاق گرا بودن اما نه بر محور عقلانیت... مثلا با کسی صیغه خوانده بودن که بعدش عقد دائم کنن... در هنگام صیغه موقت متوجه شد با طرف همخوانی نداره... بهش گفتم اگه واقعا با هم کفو نیستید و هم رو نمی فهمید همین الان جدا شو... تمومش کن...

با تعجب نگاهم میکرد:
از تو انتظار نداشتم... ما به هم قول دادیم عقد دائم کنیم... یعنی بزنم زیر قولم؟... اینکه خیلی زشته؟...
همچین عاقل اندر سفیه هم نگاهم میکرد...

گفتم : خب ادامه بده...
ادامه داد... الان خیلی غیر اخلاقی شده... خیلی...
در این مسائل هم به هر کی مشاوره میده خیلی وسواس رو بهش القاء میکنه... خودش هم کلا وسواسی شده...

عقل که نباشه اقتضائات از چاله درمون میاره می اندازه توی چاه...
پاسخ:
منظورم اینه که اگر بر اقتضائات محیط و مسلط نباشیم اون اقتضائات میتونه ما رو به قهقرا ببره...
این مورد ذکر شده به اقتضاء سن اش قدری احساسی به مسائل اخلاقی نگاه میکرد و ...